Matematik: miktardan sembole

“Beş” demek ile beş nesneyi göstermek

Bir çocuk sayıları sırayla söyleyebilir; masaya istenen sayıda peçete koyarken farklı bir desteğe ihtiyaç duyabilir. Aile için bu bir karşılaştırma fırsatıdır: Söylediği sayı ile yerleştirdiği nesne arasında nasıl ilişki kuruyor?

Örneğin masada üç kişi varsa “Herkese bir peçete ayıralım” diyebilirsiniz. Bir tane artarsa veya eksik kalırsa birlikte bakın. Bu bir ev içi örnektir; sınıf matematik sunumlarının yerine geçmez.

Fotoğraftaki büyük sayılar ne anlatır?

Bir Çiçek’in program anlatımında sayı kartları ve onluk sistem materyalleri bulunur. Bu görseller her yaştaki çocuğun aynı anda büyük sayılarla çalıştığı anlamına gelmez. Bir materyalin hangi önceki deneyimler üzerine sunulduğunu sormak daha yararlıdır.

Okul ziyaretinde materyalin adını öğrenmenin yanında çalışma sırasında neye bakıldığını da sorun. Çocuk yalnız bir sonucu ezberliyor mu, yoksa miktar ile sembol arasındaki ilişkiyi inceleyebiliyor mu?

Evde hesap yarışı olmadan

Sepete oyuncak toplarken “Bir kutuya hepsi sığdı mı?” diye birlikte bakabilir, çorapları eşleştirirken eksik eşi arayabilirsiniz. Bunları her gün yapılması gereken ödevler gibi sunmayın. Günlük ihtiyacın içindeki karşılaştırma ve düzenleme anlarını değerlendirin.

Çocuk yanlış bir miktar söylediğinde hemen yeni bir soru sormak yerine birlikte nesnelere dönün. İlgisini kaybettiğinde çalışmayı uzatmak zorunda değilsiniz. Gözleminizi öğretmene aktarırken yalnız sonucu değil, ne yaptığını da anlatın.

İlerlemeyi nasıl konuşabilirsiniz?

“Kaça kadar sayıyor?” sorusuna ek olarak “Bir nesneyi sayarken nasıl takip ediyor?” veya “Eşleştirmede nerede yardıma ihtiyaç duyuyor?” diye sorabilirsiniz. Hazır oluşu tek bir yaş çizelgesine veya başka çocukların sonuçlarına göre yorumlamayın.